کاترین ساندبک مدیر آزمایشگاه مهندسی بافت در بیمارستان عمومی ماساچوست آمریکا گفت: طی 20 سال گذشته، محققان بسیاری روی رشد گوش کار کرده اند اما تاکنون موفق نشده بودند که بر موانع عملی شدن این ایده غلبه کنند.

محققان در این آزمایشگاه راهکار حل مسئله رشد گوش را به دست آورده اند. آنها با استفاده از یک مدل رایانه ای از گوش باقی مانده بیمار، یک قالب تیتانیومی که داخل آن با کلاژن پوشیده شده اند طراحی کرده اند، کلاژن به صورت طبیعی پروتئینی است که به پوست حالت ارتجاعی و قدرت می دهد.

محققان قطعه ای از غضروف داخل بینی یا میان دنده ها را گرفته و چارچوب آن را با این سلولها می کارند.

این گوش دو هفته در ظرفهای آزمایشگاهی می ماند تا غضروفهای بیشتری در آن رشد کند.

وقتی این گوش آماده کاشت بشود یک تکه پوست از بدن بیمار گرفته می شود تا غضروفها پوشیده شده و گوش به محل پیوند زده شود.

محققان این آزمایشگاه گوشهای آزمایشگاهی را روی بدن گوسفند تا 20 هفته نگاه داشتند و نشان دادند که این کار را می توان برای بلند مدت نیز انجام داد.

این گوشها روی کمر موشهای آزمایشگاهی کاشته شده تا حفظ شده و برای ادامه آزمایشها در دسترس بمانند، اما گوشهایی که قرار است به انسانها پیوند زده بشود روی بدن موشها کاشته نمی شود و تنها در ظروف آزمایشگاهی به رشد خود ادامه می دهند.

ساندبک اظهار داشت: ما همه مشکلات تکنیکی را حل کرده ایم.

نتایج این تحقیق در انتظار تأیید وزارت دارو و غذای آمریکا است تا ظرف یک سال گوشها به بیماران پیوند زده شود.

ارسال به کلوب