محققان دانشگاه ایلینویز قصد دارند با کمک گرفتن از نانو چاپگرها شیوه ای جدید را برای چاپ سلولهای ظریف به منظور ساخت نسوج مصنوعی به وجود آورند

مهر: با الهام از شیوه چاپ دستگاه های کپی امکان استفاده از نانوچاپگرهایی برای ایجاد تغییر در سلولهای زیستی برای استفاده در نسوج مصنوعی به وجود خواهد آمد.

در سال 2007 جان راجرز از دانشگاه ایلینویز چاپگرهایی بسیار کوچک ابداع کرد که قادر بودند با استفاده از جوهرهای رسانا مدارهای الکترونیکی را در سطح نانو چاپ کنند. اکنون با بهبود در این شیوه چاپ قصد دارد در سلولهای زیستی مانند دی ان ای با هدف استفاده از آنها در تولید نسوج مصنوعی تغییراتی ایجاد کند.

این تغییرات با استفاده از ایجاد تغییر در ولتاژ جاری میان سوزن فلزی چاپگر و لایه زیرین سوزن به وجود می آید. میدان الکتریکی که در نتیجه این تغییرت به وجود می آید باعث می شود یونهای باردار جوهر نانو چاپگر در سطحی هلالی از سوزن فلزی جمع شوند.

 به دلیل اینکه یونهای باردار یکدیگر را دفع می کنند این سطح هلالی تبدیل به سطی مخروطی می شود؛ ساختاری که موقعیتی مناسب برای پخش شدن قطرات جوهر به وجود می آورد.

این فرایند عدم تعادلی را در میزان بارهای مثبت و منفی بارها در جوهر چاپ شده به وجود می آورد اما محققان دریافتند با تغییر دادن قطبیت ولتاژ می توان این مشکل را رفع کرده و الگویی پیچیده از بارهای مثبت و منفی را بر روی سطح زیرین سوزن چاپگر چاپ کرد.

بر اساس گزارش نیوساینتیست، زمانی که این الگو بر روی لایه چاپ شود، فشار ثابت می تواند مولکولها و سلولهای باردار را مشابه تونر دستگاه فتوکپی جذب کند.

این تکنیک می تواند تکنیکهای چاپ سلولی برای نسوج مصنوعی را تکمیل کرده تا بتوان با کمک آن به چاپ سلولهای بسیار ظریف در قالبی سه بعدی پرداخت.