محققان دانشگاه اکسیتر در آکسفورد دریافتند که ظهور و پیدایش گیاهان ساکن خشکی که در 470 میلیون سال قبل رخ داد، منشای گسترش سرمای جهانی است که در دوره "اوردویسین" رخ داد و که در پی این سرما، عصرهای یخبندان اتفاق افتاد.

در میان اولین گیاهان خشکی، اجداد اولیه خزه های امروزی نیز حضور دارند. این گیاهان برای رشد، مواد معدنی چون کلسیم، فسفر و آهن را از سنگها استخراج می کردند و به این ترتیب، چرخ جهانی کربن و در نتیجه آب و هوا را تغییر دادند.

این دانشمندان به منظور دستیابی به این نتایج، به دقت توانایی متابولیکی خزه Physcomitrella patens را ارزیابی کردند. این گونه خزه شباهت بسیاری به خزه هایی دارد که در 450 میلیون سال قبل می زیستند. به این ترتیب دریافتند که این گیاهان قادر بودند یونهای کلسیم و منیزیم را از سنگهای سیلیکاتی چون گرانیت استخراج کنند.

در این فرایند، دی اکسید کربن بیشتری از اتمسفر خارج شد و اثر گلخانه ای کاهش یافت. در نهایت، یک سرمای جهانی با دمای حدود 5 درجه سلیسیوس به وجود آمد.

براساس گزارش لایو ساینس، در ادامه این فرایند، فرایند دیگری نیز آغاز شد که با افزایش مواد مغذی به ویژه مواد برپایه فسفر در خشکی همراه شد. در نتیجه رشد گیاهان افزایش یافت و دما تا 2- 3 درجه سانتیگراد کاهش یافت.

به گفته این محققان، این مکانیزم می تواند منشای یکی از بزرگترین انقراض های دسته جمعی باشد که در پایان "اوردویسین" رخ داد و تاکنون درخصوص دلایل آن تردیدهایی وجود داشت.

این دانشمندان در این خصوص توضیح دادند: "این مطالعه نقش پرقدرت گیاهان را درباره اقلیم و آب و هوا نشان می دهد. مهمترین پیام این تحقیق بیان می دارد که گسترش گیاهان در خشکی، لحظه ای بنیادی در تاریخ سیاره به شمار می رود و تغییرات آب و هوایی شدیدی را به وجود آورده است."

ارسال به کلوب